mrufcia93

"Muzykę stworzono dla ludzkiej samotności."
Lawrence Durrell





Samadhi

Znikły zasłony światła i cienia. Uniosły się mgły smutku. Odpłynęły wszystkie jutrzenki umykających radości. Odeszły mroczne złudzenia zmysłów. Miłość, nienawiść, zdrowie, choroba, życie, śmierć – znikły te fałszywe ślady na ekranie dwoistości. Fale śmiechu, ironiczne spojrzenia, wiry melancholii utonęły w wielkim morzu błogości. Sztorm maji uspokoił się. Za dotknięciem magicznej różdżki głębokiej intuicji. Wszechświat, zapomniany sen, podświadomie się czai, gotowy porazić moją świeżo obudzoną boską pamięć. Żyję bez kosmicznego cienia, ale on nie jest pozbawiony mnie; Jak morze istnieje bez fal, ale one nie oddychają bez morza. Sny, przebudzenia, stany turiya – głębokiego uśpienia, teraźniejszość, przeszłość, przyszłość, już nie istnieją dla mnie, ale zawsze obecny, wciąż płynący ja, ja wszędzie...

"Szepty nieskończoności" Paramhansy Joganandy