Przekierowanie z: KoЯn

Korn to amerykański zespół, którego członkowie stworzyli zupełnie nowy podgatunek muzyki. Kapela została założona w 1993 roku w Bakersfield wskutek połączenia dwóch zespołów - Sexart oraz L.A.P.D. Sexart był grupą prowadzoną przez Jonathana Davisa podczas jego pracy jako asystent koronera. W skład zespołu wchodzili Jonathan Davis (wokal, dudy), Denis Shinn (perkusja), Dave DeRoo (bas), Ray ‘Chaka’ Solis oraz Ryan Schuck (gitara).

L.A.P.D. tworzyli - Richard Morril (wokal), James „Munky” Shaffer (gitara), Reginald „Fieldy” Arvizu (bas), David Silveria oraz (podczas trasy koncertowej) Brian „Head” Welch. Zespół wydał tylko dwie płyty: minialbum „Love and Peace, Dude” (1989 r.) oraz płytę „Who’s Laughing Now” (1991 r.). Oba albumy zostały wydane nakładem wytwórni Triple X Records.

Przyszli członkowie zespołu spotkali się przypadkiem pewnego wieczoru, gdy Sexart grał w jednym z barów w Bakersfield. Byli tam akurat Munky oraz Brian. Gdy usłyszeli charakterystyczny głos Jona, od razu chcieli go mieć w swoim zespole. I tak też się stało…

Jest wiele wersji historii powstania nazwy. Oficjalna mówi, że w czasie wymyślania nazwy Jon po prostu powiedział „… a może najzwyczajniej nazwać zespół… ‘Korn’.” Wszyscy się zgodzili. Można usłyszeć także kilka innych wersji. Są one zazwyczaj wymyślane przez Jona, który słynie z niewybrednego poczucia humoru.

Niedługo potem zespół nagrał pierwsza kasetę demo, zatytułowaną „Niederneyer’s Mind”, na której znalazły się cztery utwory: „Blind”, „Predictible”, „Daddy” oraz „Alive”. Piosenka „Predictible” ukazała się później na pierwszym albumie Korna w wersji praktycznie niezmienionej, natomiast „Blind” oraz „Daddy” różniły się zasadniczo.

Pierwsze dziesięć miesięcy istnienia zespołu to przede wszystkim trasy koncertowe u boku takich sław jak House of Pain, Ozzy Osbourne, Biohazard, Megadeth, KMFDM czy Danzig, gdzie partnerował im Marilyn Manson. To właśnie dzięki koncertom z takimi artystami szersze grono publiczości mogło usłyszeć o Kornie.

Ciepłe przyjęcie nowego zespołu zaowocowało w 1994 roku kontraktem z wytwórnią „Epic”, której nakładem została wydana pierwszy płyta długogrająca o niezbyt zaskakującym tytule „Korn”. Płyta sporo namieszała na listach bestsellerów, MTV non stop puszczało teledysk do piosenki „Blind”, a album zdobył status podwójnej platynowej płyty.
To nagranie niesie ze sobą wiele emocji, które są podłożem pod wszystkie płyty zespołu. Na krążku „Korn” zawarta jest metafora trudnego dzieciństwa Jona. .

W ramach promocji przed wydaniem kolejnej płyty zespół dokonał bardzo nowatorskiego czynu - powstało Korn TV, czyli internetowy program radiowy, w którym można było posłuchać piosenek zespołu, wywiadów, czy najnowszych plotek o grupie. Pozwalał także dzwonić fanom na numer 800, by zadawać pytania swoim ulubionym muzykom. Adres ten (www.korntv.com) jest cały czas dostępny (teraz w formie witryny internetowej) i można na nim odnaleźć wiele ciekawostek o zespole, a także wywiady z zespołem.

Chcąc iść za ciosem Korn wydał drugi album „Life Is Peachy”. Został on wydany w dużym pospiechu i według niektórych jest on najsłabszym albumem w dorobku zespołu.

Rok 1998 był dla muzyków bardzo pracowity. Oprócz pracy nad kolejną, trzecią już płytą, artyści byli włączeni w kilka innych projektów. Najważniejszym z nich był ich własny festiwal rockowy zwany „Family Values”. Wystąpiło na nim wiele zaprzyjaźnionych z zespołem formacji (jak Limp Bizkit, niemiecki Rammstein czy Orgy), a sam festiwal zyskał ogromną popularność. Muzycy udali się także na inny wielki festiwal rockowy - Ozzfest. Jednak tym razem do akcji wkroczył Head, drugi gitarzysta, któremu przychodziło na świat pierwsze dziecko. Z tego powodu zespół musiał przerwać swoje tournee. Jon i spółka ponadto założyli swą własną wytwórnię płytową , której nadali nazwę „Elementree Records”. Wytwórnia ta wydaje również płyty zespołu Orgy.

Trzecia płyta Korna ukazała się właśnie w 1998 roku. „Follow the Leader”, bo taki tytuł posiada ów album, oferuje nam wszystko, co w Kornie najlepsze. „Gardłowy” głos Jona wraz z hardcore’owymi rytmami przeplatanymi grą na kobzie wciągają słuchaczy. Na tej płycie, oprócz Korna, gościnnie występują takie osobistości muzyki jak Fred Durst z zespołu Limp Bizkit czy choćby Ice Cube. Album ten zdobył ogromna popularność. W radiu bardzo często puszczano singiel „Got the Life”, a teledysk do piosenki „Freak on a Leash” zdobył wiele nagród, z czego dwie podczas MTV Video Music Awards w 1999 roku.

Czwarta płyta zespołu pt. „Issues”, którą promował kawałek „Falling Away From Me”, utrzymuje klimat wcześniejszej płyty. Trasa koncertowa zawitała także do Europy, w tym 8 czerwca 2000 roku do katowickiego Spodka. Jako support wystąpiła wówczas grupa P.O.D.

10 czerwca 2002 roku to data premiery „Untouchables”. Album ten był pełen zmian, zarówno jeśli chodzi o warstwę instrumentalną (syntezatory, instrumenty smyczkowe, sample, elektronika) jak i wokalną (Davis biorąc lekcje śpiewu poszerzył skalę głosu). Są tutaj utwory ciężkie, brutalne („Here to Stay”, „Embrace”, „Wake Up Hate”) jak i lekkie, najspokojniejsze w historii zespołu („Hollow Life”, „Alone I Break”).

Trasę koncertową rozpoczął (uwieczniony na DVD) koncert w Hammerstein Ballroom, podczas którego grupa wykonała 4 utwory z nowej płyty („Here To Stay”, „Blame”, „Thoughtless”, „Embrace”). Wtedy też po raz pierwszy Davis użył swojego statywu na mikrofon wykonanego przez H.R. Gigera.

W 2003 roku nastąpił zwrot. 24 listopada Korn wydał dużo cięższą i surowszą płytę Take a Look in the Mirror, która jednak została przyjęta dość chłodno. Reklamowana jako powrót do korzeni nie jest jednak w 100% kopią starych pomysłów (jednocześnie ciężko doszukać się nowości).

5 października 2004 roku do sklepów trafiła kompilacja Greatest Hits Vol. 1 – przegląd hitów zespołu, wzbogacony coverami, a zarazem klipami promującymi „Word Up!” Cameo i „Another Brick in the Wall” Pink Floyd.

22 lutego 2005 roku z zespołu odszedł główny gitarzysta, Head. Przyczyny tej decyzji były natury religijnej. Kilka tygodni później ochrzcił się w rzece Jordan. Był to poważny cios dla składu, ale zespół nie rozsypał się i kontynuował pracę nad kolejną płytą. Sam Head rozpoczął pracę nad solowym albumem.

5 grudnia 2005 roku premierę w Polsce miał album See You on the Other Side, będący pierwszym po odejściu ze składu Heada. Zespół częściowo wrócił na ścieżkę obraną na Untouchables – elektronika, sample, syntezatory, instrumenty smyczkowe, ale całość już nie jest tak ponura i mroczna. Wokal można opisać jako połączenie growlu z Take a Look in the Mirror z melodyjnym śpiewem z Untouchables. Bardzo wyraźnie słychać studyjną korekcję głosu Davisa, co powoduje że kawałki takie jak „Twisted Transistor” czy „Politics” na żywo brzmią zupełnie inaczej niż w wersji studyjnej. O wiele częściej niż wcześniej wykorzystano dudy - można je usłyszeć w czterech piosenkach: końcówka „10 Or A 2 Way”, „Open Up”, „Liar” oraz „Seen It All”.

5 marca 2007 roku został wydany album „MTV Unplugged: Korn”, na którym Korn wystąpił razem z The Cure i Amy Lee, wokalistką zespołu Evanescence.

31 lipca 2007 roku został wydany ósmy album (tym razem bez nazwy). Jako że David Silveria ogłosił, że bierze roczną przerwę od grania w zespole, na perkusji zagrali Terry Bozzio i Brooks Wackerman. W kilku kawałkach swoje partie nagrywał też sam Jonathan Davis. Na płycie (najczęściej nazywanej „Untitled” bądź „ósemką”) dominuje elektronika i instrumenty, które dotąd pojawiały się sporadycznie lub wcale. Pierwszym singlem jest utwór „Evolution”.

Poza zespołem jego członkowie są bardzo aktywni na wielu polach działalności muzycznej i nie tylko. Basista Fieldy wydał solowy, hiphopowy projekt, zaś Jonathan Davis pracował przy tworzeniu ścieżki dźwiękowej do filmu „Królowa potępionych”, próbował sił w tworzeniu gry komputerowej, zagrał w horrorze „Sin-Jyn Smith”, a także zamierza wyjechać w solową trasę po amerykańskich kasynach. Gitarzysta James Shaffer przymierza się do wydania solowego albumu i założył własną wytwórnię (Emotional Syphon Recordings). Zespół pojawił się też w jednym z odcinków animowanego serialu „South Park” w odcinku zatytułowanym ” Korn’s Groovy Pirate Ghost Mystery”.

Pod skrzydłami Korna na gwiazdy wyrosły: zespół Orgy (Ryan Shuck, gitarzysta Orgy grał wcześniej z Davisem w Sexarcie) i Limp Bizkit (Durst robił Kornowi tatuaże). Zespół cały czas aktywnie koncertuje (Family Values Tour, Rock am Ring, trasa promująca „See You on the Other Side”). W planach jest współpraca m.in. z Marilynem Mansonem, odłożona na dalszy plan w związku z pracą nad kolejną płytą.

W sierpniu 2008 roku wokalista Jonathan Davis podczas wywiadu na Ozzfest powiedział o tym, że zespół bierze kilkuletnią przerwę w działalności, podczas której jego członkowie skupią się na swoich solowych projektach.

W dniu mikołajek 6 grudnia 2011 Korn wydaje długo zapowiadany dubstepowy album pt. „The Path of Totality”. W nagraniu go pomagali chłopakom z Korna min. Noisa i Skrillex. Pierwszym singlem albumu był kawałek pt. „Get up!”.

Skład:

Obecny:

* Jonathan Davis wokal, dudy; znany jako: JD, HIV, Daddy
* James Shaffer gitara; znany jako: Munky
* Reginald Arvizu gitara basowa; znany jako: Fieldy
* Ray Luzier perkusja.

Byli członkowie:

* Brian Welch gitara; znany jako: Head
* David Silvera perkusja.

Dyskografia:

Albumy:

* Neidermeyer’s Mind (Demo) (1993)
* Korn (1994)
* Life Is Peachy (1996)
* Follow the Leader (1998)
* Issues (1999)
* Untouchables (2002)
* Take a Look in the Mirror (2003)
* See You on the Other Side (2005)
* Untitled (2007)
* Korn III: Remember Who You Are (2010).
* The Path of Totality(2011)
Kompilacje:

* Greatest Hits: Vol. 1 (2004)
* Live & Rare (2006)
* Chopped, Screwed, Live & Unglued (2006) [fan-pack]
* MTV Unplugged (2007).