Jerzy Gablenz

Jerzy Gablenz (ur. 23 stycznia 1888 w Krakowie, zm. 11 listopada 1937) był polskim muzykiem i kompozytorem.

Biografia

Jego matka pochodziła z bardzo dawnej rodziny, datującej się z czasów najazdów Szwedów na Polskę, a jej ojciec uczył się gry na skrzypcach w Wiedeńskim Konserwatorium, obejmując potem stanowisko dyrektora krakowskiego Konserwatorium. Natomiast ojciec Jerzego, którego przodkowie wyemigrowali z dawnej Czechosłowacji osiedlając się we Lwowie, grał biegle na fortepianie. Młody chłopiec rósł w atmosferze przesyconej muzyką. Już w młodych latach zaczął się uczyć gry na fortepianie, niemal jednocześnie na flecie, w którym doszedł do wirtuozostwa. Ponadto robił postępy w grze na organach i wiolonczeli.
Po ukończeniu gimnazjum pragnął kontynuować studia muzyczne w Berlinie, Wiedniu lub w Paryżu, gdzie poziom nauki stał na znacznie wyższym poziomie niż w Polsce. Jednak matka nie zgodziła się na opuszczenie domu przez syna w tak młodym wieku. Jerzy został przyjęty na wydział prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Równolegle ze studiowaniem prawa pogłębiał wiedzę z dziedziny instrumentacji, kompozycji i historii muzyki, pod kierunkiem Władysława Żeleńskiego, Feliksa Nowowiejskiego i Zbigniewa Jachimeckiego.
W roku 1907 poznał Małgorzatę Schoenówną, swoją przyszłą żonę, która kilka lat później otrzymała dyplom nauczania gry na fortepianie. Z tego okresu istnieje wiele wczesnych kompozycji Jerzego: krótkie utwory fortepianowe, pieśni na głos i fortepian, nawet próby osiągnięcia większych możliwości brzmieniowych, używając więcej aniżeli tylko jeden instrument.