Biografia

Death Cab for Cutie to amerykańscy przedstawiciele niezależnego rocka. Zespół powstał w 1997 roku w stanie Waszyngton, a nazwa grupy pochodzi z filmu „Magical Mystery Tour” Beatlesów, w którym brytyjski zespół Bonzo Dog Doo Dah Band wykonywał piosenkę „Death Cab For Cutie”. Wokalistą i gitarzystą Death Cab For Cutie jest Ben Gibbard. Od niego zaczęła się historia zespołu. Kompozycje, które stworzył wypełniły płytę pod tytułem „You Can Play These Songs With Chords” wydaną pod kryptonimem All-Time Quarterback. Wydawnictwo odniosło spory sukces, oczywiście jak na niezależny rynek. Zachęcony tym Gibbard zdecydował się skompletować zespół, którego skład uzupełnili Christopher Wall (gitara, klawisze), Nick Harmer (bas) i Nathan Good (perkusja). W następnych latach zmiany dotyczyły tylko pozycji bębniarza. Gooda na drugim albumie zastąpił Michael Schorr, a w 2003 roku jego miejsce zajął Jason McGerr.

Debiutancka produkcja Death Cab For Cutie z 1998 roku nosiła tytuł „Something About Airplanes”. Już od pierwszej płyty zespołowi udało się wypracować wyjątkowe brzmienie, zwane przez krytyków „dream pop”. Drugi album „We Have the Facts and We’re Voting Yes” wydany dwa lata później ugruntował dobrą markę grupy na niezależnej scenie.

Październik 2001 roku przyniósł trzecią płytę długogrającą - „The Photo Album”. Jednak przełomem w karierze zespołu okazał się krążek „Transatlanticism” z 2004 roku. Płyta sprzedała się w dwa razy większym nakładzie niż poprzednia, po czym nastąpiły trasy koncertowe po Australii i Japonii, pochlebne teksty w magazynach, występy telewizyjne oraz osobiste zaproszenie od Pearl Jam do wsparcia trasy „Vote For Change”.

Ale nie był to jeszcze sukces masowy. Cztery pierwsze albumy Death Cab for Cutie nagrywane były dla niezależnej, uznanej wytwórni Barsuk. Po „Transatlanticsm” muzycy dostali propozycję od potentata na rynku muzycznym - Atlantic. Taka decyzja wiązała się z ryzykiem tworzenia przebojów. Zespół jednak wyszedł z tego wyzwania obronną ręką. Efektem była płyta „Plans”, jedno z najciekawszych wydawnictw rockowych 2005 roku. Promowały je przebojowe single „Soul Meets Body”, „Crooked Teeth” oraz „I Will Follow You Into The Dark”. Płyta osiągnęła sukces komercyjny - 90 tys. egzemplarzy w pierwszym tygodniu sprzedaży i debiut na 4. miejscu listy najlepiej sprzedających się albumów w USA. Doceniono ją także artystycznie między innymi nominacją do nagrody Grammy za Najlepszy Alternatywny Album Roku, gdzie konkurowali z Gorillaz, The White Stripes czy Franz Ferdinand.

Uzupełnieniem sukcesu płyty było DVD „Directions”, zawierające teledyski do wszystkich piosenek z „Plans”. Klipy stworzyli młodzi, niezależni reżyserzy.