Biografia

Tunezyjczyk Anouar Brahem studiował przez dziesięć lat grę na oud u legendarnego mistrza tego instrumentu Ali Sitriego. Przez brytyjski dziennik „The Guardian” został uznany za „największego innowatora jazzu”, jako uzasadnienie podano fakt, że udało mu się w niespotykanym stopniu przekroczyć jego konwencje. Wkrótce po przeprowadzce do Paryża zaczął odnosić sukcesy we współpracy ze słynnym choreografem Maurice’em Bejartem. Ich wspólne dzieło „Powrót do Kartaginy” zdobyło ogromnie prestiżową nagrodę National Award Of Excellence In Music.

Podczas amerykańskiego tournee spotkał szefa monachijskiej firmy płytowej ECM Manfreda Eichera. Uznawany za guru europejskiego jazzu Niemiec od razu docenił skalę talentu Brahema i podpisał z nim kontrakt. Zaowocowało to serią znakomitych albumów, w których nagraniu wzięli udział tak znani muzycy jak Jan Garbarek, John Surman czy Dave Holland.
Kariera tunezyjczyka do dziś przebiega wielotorowo. Obok nagrań płytowych pisze muzykę do spektakli teatralnych, baletowych oraz filmów. Przykładem może tu służyć choćby wysoko oceniona ścieżka dźwiękowa filmu Costy Gavrasa „Hanna K.”